گروه خبري : تریبون
تاريخ انتشار : 1397/08/25 - 21:55
كد :2222

گفتگوی عصر سینما با کارگردان و طراح لباس، آیلین بایراک

وقت آن رسیده انقلابی در طراحی لباس رخ بدهد !

دلیل ورود من به دنیای تئاتر قبل از تحصیلات آکادمیک در واقع لباس بود، اساسا به خاطر لباس بود که وارد این رشته شدم

عصرسینما؛عباسعلی اسکتی - آیلین بایراک، متولد بیست و هشت مهر هزار و سیصد و شصت و نه، تهران، کارشناسی ارشد کارگردانی تئاتر، نویسنده، کارگردان و طراح لباس که شنبه بیست و شش آبان در تماشاخانه مهرگان اجرای نوستالژی را روی صحنه خواهد داشت، به همین بهانه با آیلین بایراک گفتگویی کوتاه داشته ایم که با هم می خوانیم.

*اجرای نوستالژی چه حرفی برای گفتن دارد؟

متن این نمایشنامه را خود آقای سید مصطفی موسوی منش نوشته است یک کار آبزورد است که با شیوه فاصله گذاری طراحی شده، هر کاری که اجرا می شود و هر نمایشنامه خوانی که اجرا می رود مسلما برای مخاطب پیامی را خواهد داشت و پیام ما از اجرای این نمایشنامه خوانی این است که بگوییم جامعه ما به سمت مصرف گرایی رفته و پول خیلی عامل مهمی است و از طریق پول خیلی اتفاقات در زندگی امروزی آدمها رخ می دهد.

*چرا طراحی لباس را برای فعالیت هنری تان انتخاب کردید؟

دلیل ورود من به دنیای تئاتر قبل از تحصیلات آکادمیک در واقع لباس بود، اساسا به خاطر لباس بود که وارد این رشته شدم چرا که احساس می کنم الان وقت آن رسیده که انقلابی در لباس ها رخ بدهد چون مدتهاست طراحان لباس ما در سکوت به سر می برند، من به شخصه در این زمینه مطالعه می کنم چون لباس واقعا با هویت پرسونالیتی آدمها رابطه مستقیم دارد و ما بیشتر باید به آن توجه کنیم، ما طراحان لباس خیلی باید به این موضوع توجه کنیم چرا که سوء نشان در طراحی لباس ها و کاراکترها باعث انحراف معنا می شود و اشخاصی که به عنوان طراح لباس مسئولیتی را به عهده می گیرند باید به این توجه کنند که ابتذال نشانه، سوءنشانه و همه اینها باعث می شود به کل هویت پرسونالیتی آن کارکتر را از بین ببرند، واقعا مطالعه شخصی و تحصیلات آکادمیک در این زمینه نیاز است.

*مقوله لباس در تئاتر امروز چه جایگاه و اهمیتی دارد؟

متاسفانه در سالهای اخیر کارهایی که اجرا رفته و کارهایی که دارند اجرا می روند طراحان لباساشان تحصیلات آکادمیک و حتی مطالعه شخصی در این زمینه ندارند و به صورت تجربی این کار را انجام می دهند، حتی من کارگردان هایی را دیده ام و به بازیگرهایی برخورد کرده ام که طراحی لباس کارهایشان را به عهده گرفته اند که این صورت خوشی ندارد چون لباس در زمینه تئاتر خیلی مهم است، به عنوان یکی از عناصر دکوراتیو محسوب می شود و تنها عنصر دکوراتیو متحرک در صحنه است، لباس تنها عنصری است که با بازیگر حرکت می کند، هویت را تغییر می دهد و حتی به بازیگر در جایی هویت می دهد، لباس با تغییر فیگور و پوزیشن بازیگر می تواند معناهای مختلفی بدهد و هویت پرسونالیتی را تغییر بدهد و این عاملی که اینقدر در صحنه اهمیت دارد نمی شود عامدانه در مورد آن نظر داد.

*در طراحی لباس یک شخصیت بیشتر از چه ویژگی هایی استفاده می کنید؟

به شخصه مبتنی به متن پیش می روم، یعنی قبل از اینکه بخواهم کاری را شروع کنم متن را می خوانم و حتما باید حداقل چند جلسه در تمرینات شرکت داشته باشم، حرکت ها و زمان بندی ها را بررسی کنم چرا که بحث لباس اهمیت دارد، شما به عنوان یک طراح لباس مسئول این هستید لباسی را طراحی کنید که با کاراکتر هماهنگی داشته باشد، حرکتهای آن را نپوشاند و حرکتهایش را از او نگیرد، به شخصه به زمان و مکان و موقعیت آن فضا توجه می کنم و همانطور که قبل تر هم گفتم لباس به عنوان یکی از عناصر دکوراتیو می تواند جایگاه اجتماعی و حتی مذهبی آن کاراکتر را معرفی کند.

*شما ارشد کارگردانی دارید، وضعیت کلی تئاتر امروز را چگونه می بینید؟

متاسفانه در وضعیت نابسامانی به سر می بریم چرا که به دلیل فقدان بودجه و یک سری از مشکلات کارگردانها ناچار هستند به تئاتر تجاری روی بیاورند، خب این اتفاق به همراه خودش تماشاگر کاذب را همراه خواهد داشت و به طبع خلاقیت من را به عنوان یک کارگردان از بین می برد، جامعه مدرن امروزی دچار روزمرگی شده و این روزمرگی دارد به بحث مصرف گرایی دامن می زند که همه اینها باعث می شود کیفیت کارها پایین بیاید، برای جبران خسارت های مالی ناچار هستند قیمت بلیت ها را بالا ببرند و در نتیجه مخاطب تئاتر هم کم خواهد شد، همه این عامل ها باعث شده که وضعیت تئاتر امروز کشور ما نابسامان باشد چرا که دیگر نه آن کارگردان انگیزه ای برای خلق یک اتفاق جدید دارد و نه آن نویسنده برای نوشتن یک متن و خلق یک کارکتر جدید، این بحث روزمرگی در زندگی تک تک ما آدمها رخنه کرده و این باعث شده که از خود واقعی ما خارج شویم و از خودبیگانگی در خود ما ایجاد کند، همه اینها در هویت ما تاثیر دارند و به طبع در کار ما هم موثر هستند.

*با حضور سلبریتی ها در تئاتر موافق هستید؟

در حال حاضر به صورت قاطعانه نمی توانم موافقت یا مخالفت خودم را اعلام کنم چون این موضوع دغدغه رساله من است و این روزها سخت دارم راجع به این موضوع مطالعه می کنم و سعی به اثبات این دارم که استفاده از سلبریتی های سینمایی در تئاتر کار شایسته ای نیست و امیدوارم بتوانم به طور واضح این قضیه را به اثبات برسانم، ترجیح می دهم فعلا سکوت کنم و راجع به این موضوع صحبت نکنم، جلسه دفاع که شکل گرفت اگر فرصتی بود حتما راجع به این موضوع با دلیل و سند و مدرک با شما صحبت خواهم کرد ولی در پرانتز اگر بخواهم بگویم مدیوم تئاتر با مدیوم سینما خیلی متفاوت است و این نظر شخصی من است که هیچگاه یک سلبریتی سینمایی یک بازیگر ساده تئاتری نخواهد شد ولی یک بازیگر تئاتر می تواند یک سلبریتی سینمایی باشد.

*آرمانشهر شما در دنیای هنر چیست؟

شاید یک مقدار کلیشه ای و غیر قابل باور باشد ولی آنچه که برای من اهمیت دارد این است که در زمینه هنر به مرحله ای برسم که مورد اطمینان آدمها باشم، فرهنگ سازی کنم، هشتگی دارم که می گویم هشتگ مهربانی را قانون کنیم، یکی از آرمانهای من این است که بتوانم از این طریق مهربانی را فرهنگ کنم و بتوانم از طریق آن از آدمهایی که توانایی مالی بهتری دارند کمک بخواهم و به آدمهای نیازمند در مناطق محروم کمک کنم، سوا از لذت هایی که من از این رشته می برم هدف حقیقی من همین کمک کردن به نیازمندان است. 
 

 

 

نظرات كاربران :
نام :
ايميل :
متن نظر : * 
 
متن بالا را وارد نماييد*